Mindhack.gr

Συνεντευξεις

Η Μαρια Δανιηλ μας μιλα για την Αγκαρτα

Αγκαρτα: Η Αθήνα, μετά το τέλος του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, θυμίζει ελάχιστα την Αθήνα του παρελθόντος. Στις υπόγειες στοές της οι μειονότητες και οι εκδιωγμένοι από τη νέα κυβέρνηση έχουν δημιουργήσει μικρές ιδιόμορφες κοινότητες που στηρίζονται κυρίως στους λίγους επαναστάτες της πόλης.Η Βαλέρια περνάει τις ημέρες της στην επιφάνεια και τις νύχτες της στις στοές. Έχοντας χάσει τη μητέρα της από κάποια ανίατη ασθένεια κι έχοντας δει τον απαγχονιagartacvrσμό της αδελφής της, βρίσκει καταφύγιο και συντροφιά στις στοές, δίχως να παύει να ελπίζει σ’ ένα καλύτερο μέλλον, σ’ έναν πλανήτη που οι άνθρωποι θα ζούνε όπως παλιά. Δεν γνωρίζει όμως πως κάτω από τις στοές, στο κέντρο του πλανήτη, υπάρχει η εσωτερική γη.

Η Αγκαρτα λάμπει από τον πλούτο, τη μοντέρνα αρχιτεκτονική και την προηγμένη τεχνολογία. Οι Αγκαρθιανοί ζουν σ’ έναν υπόγειο παράδεισο που φωτίζεται από τον εσωτερικό ήλιο, όμως πίσω από αυτό το υπέροχο προσωπείο κρύβεται σκοτάδι και δυσωδία. Ο Ντίαν Κεχτ, μέλος του Συμβουλίου των Εκλεκτών, ονειρεύεται όπως και η Βαλέρια. Μάχεται για έναν κόσμο όπου οι Αγκαρθιανοί και οι άνθρωποι της επιφάνειας θα μπορέσουν επιτέλους να ενωθούν.

Μια υπόσχεση και η αγάπη του για την επιφάνεια τον οδηγούν στις στοές και εκεί βρίσκει την Βαλέρια.Η κάθοδός του στην Αγκαρτα δεν είναι παρά η αρχή μιας σειράς γεγονότων που θα αλλάξουν για πάντα την ανθρωπότητα.

Η Μαρια Δανιηλ μας μιλα για την Αγκαρτα, αλλά και την Φανταστική Λογοτεχνία στην Ελλάδα:

A.X: Ο μύθος της Αγκάρθα αναφέρει την ύπαρξη μίας ανώτερης φυλής που κατάφερε να ανθίσει μέσα από την εσωστρέφεια του Πολιτισμού της. Πιστεύεις πως η ανθρωπότητα έχει στραφεί σε μία αντίθετη διαδικασία; Πιστεύεις πως ο κόσμος μπορεί να εξελιχθεί σε ένα ανώτερο είδος;

Μ.Δ: Σήμερα είναι ότι κατά κύριο λόγο η ανθρωπότητα όντως έχει στραφεί σε μια αντίθετη διαδικασία. Ζούμε στην εποχή της επικοινωνίας και της πληροφόρησης, πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε περισσότερο εξωστρεφείς απ’ ότι παλιότερα. Παρόλα αυτά, δεν νομίζω ότι αυτή η επικοινωνία και ο καταιγισμός πληροφοριών που ζούμε χαρακτηρίζονται από κάποια ποιότητα. Πάψαμε να κοιτάζουμε μέσα μας και ενδιαφερόμαστε μόνο για ότι συμβαίνει έξω από εμάς, δίχως ν’ αναγνωρίζουμε ότι η πολυπόθητη αλλαγή θα έρθει μόνο αν στρέψει ο καθένας ξεχωριστά το δάχτυλο στον εαυτό του, αν σκεφτεί τι είναι αυτό που κάνει λάθος, αν προσπαθήσει να γίνει ο ίδιος η αλλαγή.

Θέλω να πιστεύω ότι ο κόσμος μπορεί να εξελιχθεί σ’ ένα ανώτερο είδος, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε με σκληρή δουλειά και αφοσίωση, όμως αυτό δεν είναι κάτι που θα μπορέσει να γίνει μέσα στα επόμενα χρόνια. Δεν νομίζω καν να προλάβω να δω μια τέτοια εξέλιξη είτε τεχνολογική, είτε επιστημονική, είτε πνευματική. Και εκτός αυτού, για να ευδοκιμήσει κάτι τέτοιο πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Όπως και να το κάνουμε, για να αναγεννηθεί ο πολιτισμός απαιτείται μια κάποια οικονομική σταθερότητα.

A.X: Βλέπουμε πως στο βιβλίο σου η Αναπτυγμένη πολιτεία με την μοντέρνα αρχιτεκτονική κρύβει από πίσω της το σκοτάδι. Πόσο εύκολο είναι να καταφέρει μία κοινωνία να κρύψει το σκοτάδι μέσα της μέσα από μία ψεύτικη εικόνα;

Μ.Δ: Υποθέτω ότι είναι δύσκολο. Συνήθως το σκοτάδι της εκάστοτε κοινωνίας δεν είναι δυνατό να κρυφτεί πίσω από μια λαμπερή εικόνα. Η Αγκαρτα κατάφερε να κρύψει την ασχήμια της με τον φόβο και τον πλούτο. Το προσωπείο της διατηρούνταν από εκείνους που δεν είχαν το θάρρος να αντιταχθούν στην Ανώτατη Αρχή, από εκείνους που ήταν παγιδευμένοι από την νομοθεσία και από εκείνους που στον βωμό των χρημάτων και της φήμης θα έκαναν τα πάντα.

A.X: Μπορεί ο έρωτας να ανθίσει μέσα από δύο εντελώς αντίθετους κόσμους;

Μ.Δ: Ο έρωτας μεταξύ δυο ανθρώπων από δύο εντελώς αντίθετους κόσμους μπορεί ν’ ανθίσει, αλλά δεν θα αντέξει… μέχρι την επόμενη άνοιξη. Ο ενθουσιασμός και η σπίθα του πρώτου καιρού δεν μπορούν να κρατήσουν για πάντα. Γενικά ερωτευόμαστε ανθρώπους στους οποίους βλέπουμε κομμάτια του εαυτού μας. Αν όμως το μόνο που μας συνδέει με κάποιον είναι η έλξη, τότε δεν θα υπάρχει εξέλιξη. Η έλξη θα παραμείνει έλξη, δεν θα μπορέσει ν’ ανθίσει, να βγάλει μπουμπούκια και να γίνει αγάπη. Η αγάπη είναι αυτό που κρατάει, αυτό που μένει. Ο έρωτας θα κρατήσει κάποιες εβδομάδες ή μερικούς μήνες. Η αγάπη όμως έχει διάρκεια.

12402218_1514229818877292_2583819072783941627_o

A.X: Πόσο δύσκολο είναι για ένα νέο άνθρωπο που αγαπά την λογοτεχνία να μπορέσει να δημιουργήσει μέσα στην Ελλάδα της Κρίσης;

Μ.Δ: Είναι εύκολο, αρκεί να μην ανοίξει την τηλεόραση την ώρα του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές νομίζω πως είναι πιο εύκολο όσο τα πράγματα δυσκολεύουν. Όταν γύρω μας αντικρίζουμε μόνο ότι αρνητικό έχει να προσφέρει αυτή η χώρα, γεννάται μέσα μας μια ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη για την αναζήτηση του ωραίου και του αγνού. Έτσι, μην μπορώντας να το βρούμε εύκολα στον έξω κόσμο, το δημιουργούμε μόνοι μας, μέσα μας και μετά το μοιραζόμαστε με άλλους ανθρώπους που αναζητούν ακριβώς το ίδιο.

Βέβαια, δεν είναι πάντα έτσι. Φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα θέλαμε να αποσυρθούμε σε κάποια σοφίτα στην Αγγλία ή σε κάποιο αγροτόσπιτο στην Ιρλανδία, να μάθουμε για τους μύθους και τους θρύλους της χώρας και απλά να γράψουμε. Παρόλα αυτά, δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, γιατί η πραγματικότητα μας γειώνει κάθε μέρα. Και ας αφήσουμε την Αγγλία, την Ιρλανδία, την σοφίτα και το αγροτόσπιτο. Είναι σαν να βρισκόμαστε σ’ ένα καράβι που μπάζει νερά κι εμείς αντί να προσπαθούμε να το αδειάσουμε με κουβάδες, καθόμαστε στο κατάρτι και αγναντεύουμε το πέλαγος. Ε, μερικές μέρες απλά κρατάμε έναν κουβά και χάνουμε όλη τη θέα.

A.X: Ποιά είναι τα συστατικά ενός καλού μυθιστορήματος Φανταστικής Λογοτεχνίας κατά την γνώμη σου;

Μ.Δ: Αυτό που μ’ ενθουσιάζει πιο πολύ απ’ όλα είναι όταν ο συγγραφέας έχει κάνει εκτενή έρευνα κι αυτό βγαίνει στο κείμενο. Όταν, για παράδειγμα, έχει μελετήσει κι έχει βρει σπάνιους θρύλους κι έχει βασίσει την ιστορία σ’ αυτούς. Επίσης, μ’ αρέσουν οι ήρωες που είναι και λίγο αντι- ήρωες. Ναι μεν είναι στο κέντρο των γεγονότων, αλλά αν είχαν την επιλογή θα βρίσκονταν κάπου αλλού. Οι σκηνές μάχης, που Maria_Daniil-640x398είναι νομίζω πολύ συχνές στην φανταστική λογοτεχνία, πρέπει να είναι ζωντανές, να είναι μελετημένη η παραμικρή λεπτομέρεια. Τέλος, να υπάρχει μια αίσθηση δικαίωσης στο τέλος της ιστορίας, να επέλθει η κάθαρση, να νιώσει ο αναγνώστης ότι όλα έχουν τακτοποιηθεί. Αυτά είναι τα στοιχεία που θαυμάζω σ’ ένα βιβλίο σαν αναγνώστρια και που προσπαθώ να εντάσσω στις ιστορίες μου σαν συγγραφέας.

A.X: Πιστεύεις πως μπορεί κάποια στιγμή στο μέλλον να επέλθει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος που θα σπρώξει τους κατοίκους της Γης να κατοικήσουν σε υπόγειες πολιτείες;

Μ.Δ: Ελπίζω πως δεν θα επέλθει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος. Αν όμως γίνει κάτι τέτοιο, τότε οι κάτοικοι της Γης δεν θα έχουν την δυνατότητα να καταφύγουν σε υπόγειες πολιτείες. Θα είναι πιο καταστροφικός από τους δυο προηγούμενους και θα είναι θαύμα αν καταφέρει να επιζήσει η ανθρωπότητα. Κάποιοι λένε πως ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει με πέτρες και αυτοσχέδια όπλα φτιαγμένα από ξύλο, γιατί ακριβώς ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θα έχει καταστρέψει τα πάντα και η ανθρωπότητα θα έχει επιστρέψει στην παλαιολιθική εποχή.

Στον κόσμο της «Αγκαρτα» οι άνθρωποι της επιφάνειας τα κατάφεραν με την βοήθεια των Αγκαρθιανών, γιατί υπήρχε το σύστημα πολιτειών της Αγκαρτα. Ωστόσο, στον πραγματικό κόσμο η Αγκαρτα ή Αγκάρθα, όπως είναι το όνομα της σύμφωνα με την θεωρία της Κούφιας Γης, δεν είναι παρά ένας μύθος. Δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη της. Οπότε, σε ποια υπόγεια θα μπορούσαμε να βρούμε καταφύγιο;

A.X: Ποιές είναι οι πηγές έμπνευσής για την συγγραφική σου διαδικασία; Πως εμπνέεσαι μία όμορφη φανταστική ιστορία;

Μ.Δ: Η μουσική παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Η κάθε ιστορία έχει τη δική της μουσική, χωρίς την οποία νιώθω ότι κάτι λείπει όταν γράφω. Εκτός της μουσικής, υπάρχουν πολλά άλλα τα οποία συμβάλουν με κάποιον τρόπο. Μπορεί να’ ναι κάποια ταινία ή ακόμα και μια φράση από κάποια ταινία. Μπορεί να’ ναι μια συζήτηση που μπορεί να κάνω με κάποιον ή που μπορεί να ακούσω στο λεωφορείο, στον δρόμο. Μπορεί να’ ναι ένα πρόσωπο, ένα γέλιο, ένα βιβλίο, ένα τοπίο ή ακόμα κι ένα ρούχο.

A.X: Το Γράψιμο σταματά ποτέ; Η είναι μία συνεχής διαδικασία για σένα;

Μ.Δ: Δεν σταματά ποτέ. Ή θα γράφω ή θα σκέφτομαι τι θέλω να γράψω ή απλά πόσο μου λείπει το γράψιμο.

A.X: Υπάρχει πιθανότητα να δούμε κάποιο sequel του Μυθιστορήματος Αγκάρτα; Ή κάποια άλλη δουλειά σου στο μέλλον;

Μ.Δ: Δεν έχω σκεφτεί αν θα μπορούσε να υπάρξει sequel της «Αγκαρτα» και η ερώτηση με έβαλε σε σκέψεις. Πάντα γράφω κάτι ή απλά σκέφτομαι για κάτι που θα μπορούσα να γράψω, ωστόσο αυτόν τον καιρό προέχει η «Αγκάρτα». Είναι αρκετά νωρίς για να μιλάμε για κάτι καινούριο.

A.X: Ποιο είναι το πιο αγαπημένο βιβλίο που ίσως και να επηρέασε τον τρόπο γραφής σου;

Μ.Δ: «Το φάντασμα της όπερας» ήταν το βιβλίο που μ’ έκανε να θέλω να δώσω έναν λίγο πιο δραματικό χαρακτήρα σ’ ότι γράφω. Είναι το βιβλίο μετά το οποίο άρχισα να γράφω την «Αγκάρτα». Ακόμα και τώρα, έχοντας διαβάσει το βιβλίο τουλάχιστον τρεις φορές, δεν μπορώ να μείνω ασυγκίνητη στον μονόλογο του Ερίκ.

A.X: Μιας και το Mindhack προσανατολίζεται στις υπερφυσικές θεωρίες, θα ήθελα η τελευταία ερώτηση να αφορά την θεματολογία που αγγίζει: Πιστεύεις στο Παραφυσικό, σε εκείνο που δεν μπορεί να δει το ανθρώπινο μάτι;

Μ.Δ: Πιστεύω στο παραφυσικό, αν και κάποιες φορές αμφιβάλλω. Αμφιβάλλω όχι για την ύπαρξη του, αλλά για το τι είναι αυτό που δημιουργεί την εκδήλωση παραφυσικών φαινομένων. Είναι το παραφυσικό κάτι αυτόνομο, που υπάρχει ανεξάρτητα από τις πράξεις μας ή είναι κάτι που το δημιουργούμε εμείς μέσω της αυθυποβολής για να προσδώσουμε λίγη μαγεία στην βαρετή καθημερινότητα μας; Πάντως ότι κι αν ισχύει, το παραφυσικό έχει θέση στις ζωές μας όχι μόνο σαν καλλιτέχνες, αλλά σαν κάτοικοι απλά της Ελλάδας, μιας χώρας με πλούσια λαογραφία και με μύθους και θρύλους που ξεκινούν από την αρχαιότητα ακόμα.

Δείτε την σελίδα του Βιβλίου στο Facebook | Η Επίσημη σελίδα του βιβλίου στις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές

Comments
To Top
Download Premium Magento Themes Free | download premium wordpress themes free | giay nam dep | giay luoi nam | giay nam cong so | giay cao got nu | giay the thao nu