Mindhack.gr

Συνεντευξεις

Ο θανατος το Τελος δεν Ειναι: Συνεντευξη του Μανωλη Σιμιτσακη

Ο θανατος

Ο θανατος το Τελος δεν Ειναι: Συνέντευξη του συγγραφέα Μανώλη Σιμιτσάκη στον Παναγιώτη Κάρδαρη, για το Mindhack.gr

 Ο θανατος το Τελος δεν Ειναι : Συνεντευξη του Μανωλη Σιμιτσακη στον Παναγιώτη Κάρδαρη

Είναι χαρά μου μεγάλη, που επιτέλους, μετά από τόσο καιρό, καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε αυτή τη συνέντευξη.   Να πω στους φίλους αναγνώστες και τις φίλες αναγνώστριες ότι το θέμα του θανάτου, δοσμένο μέσα από τη δημιουργική πένα του Σιμιτσάκη Μανώλη, αποκτά άλλη διάσταση που αγγίζει και τις δικές μου μετά-υπαρξιακές αναζητήσεις, για αυτό το λόγο η χαρά μου είναι διπλή. Καταρχάς εγώ και οι φίλοι του Mindhack.gr σε καλωσορίζουμε και σε ευχαριστούμε για το χρόνο που μας διαθέτει προκειμένου να απαντήσεις στις ερωτήσεις μας.

«Αν είναι να μην υπάρχει κάτι, αυτό για μένα είναι ο θάνατος.» Μανώλης Σιμιτσάκης

Π.Κ: Κάθε συγγραφέας κινείται από ένα φως, από ένα πόλο έλξης και έμπνευσης, ποιος είναι ο δικός σου πυρήνας έμπνευσης και τι τελικά κάνει κάποιον που γράφει συγγραφέα, εκτός φυσικά από την καταξίωση του κοινού;

Μ.Σ: Το σημαντικότερο είναι να σέβεσαι το κοινό για το οποίο γράφεις και όχι να κυνηγάς την καταξίωση, διότι η καταξίωση μπορεί να έρθει με πολλούς τρόπους, αλλά το να είσαι χρήσιμος στο κοινό το κερδίζεις με έναν μόνο, γνήσιο και ατόφιο. Με τη σωστή αντίληψη γεγονότων και ροής. Επομένως, διαγράφοντας τον παράγοντα της καταξίωσης, ο στόχος είναι να εξελιχθώ εγώ ο ίδιος και εάν μπορέσω μέσω των βιβλίων μου να μεταδώσω μια μικρή αλήθεια που θα σταθεί ως οδηγός σε κάποιον, τόσο το καλύτερο. Όπως καταλαβαίνετε, και θα εξηγήσω και παρακάτω, με γοητεύει το άγνωστο – όπως ο θάνατος. Εάν ταξιδέψεις σε αυτό και πάρεις έστω και μια μικρή εικόνα ως απάντηση, ίσως είναι και η αρχή ενός καλού βιβλίου. Από εκεί και ύστερα, βέβαια, θα πρέπει να λειτουργήσει η φαντασία, η έρευνα, και η επιμονή για να ολοκληρωθεί. Ακόμη όμως και ένα καλό βιβλίο εάν έχει καταφέρει κανείς να γράψει, δεν μπορώ να πω ότι τον κάνει συγγραφέα. Κακά τα ψέματα: Συγγραφέας είναι αυτός που θα καταφέρει να διαβάζεται ύστερα και από πενήντα χρόνια, ο διαχρονικός. Εάν το καταφέρει αυτό, σημαίνει πως κάτι είχε να πει, κάτι που συνέβαλε στην πνευματική ανθρώπινη εξέλιξη, είτε καταξιώθηκε είτε όχι.

Π.Κ: Θα θέλαμε να μας πεις δύο λόγια σχετικά με την Τριλογία «Το δέντρο του Άραϋ», τι είναι και τι να περιμένει ο αναγνώστης, ποιο είναι το κύριο θέμα της και τι προσπαθείς να μεταδώσεις στο κοινό μέσα από αυτήν;

Μ.Σ: Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς θα ήταν η ζωή σας, εσείς οι ίδιοι, εάν γνωρίζατε πως θάνατος δεν είναι το τέλος; Εάν γνωρίζατε πως δεν είστε μόνο ύλη, αλλά από το ίδιο το κράμα των θεών; Και εάν έπρεπε να ταξιδέψετε ξανά εκεί, τι θα επιλέγατε; Κι είναι ο θάνατος ένα ανώτερο πεδίο, ένα κατώτερο ή ένα τυχαίο ανάμεσα σε πολλά άλλα;

Με προβληματίζουν διάφορα υπαρξιακά ζητήματα ανά καιρούς, ενώ μου αρέσει πολύ να σκαλίζω πλευρές σε κάθε τι. Γιατί να είναι τα πράγματα έτσι όπως μας τα παρουσιάζουν μερικοί, ενώ δεν υπάρχει ούτε μια απόδειξη BKS.0087507για αυτό που ισχυρίζονται; Έτσι λοιπόν, καταπιάστηκα με το ζήτημα του θανάτου και δημιούργησα μια κοσμογονία εντελώς ξεχωριστή από όσες εκδοχές κυκλοφορούν για αυτόν. Και είναι ένα θέμα που μου έδωσε τον χώρο να παίξω αρκετά με αλληγορίες, συμβολισμούς, και να παρουσιάσω στον αναγνώστη μια πλευρά πολύ θετική, χαρμόσυνη – όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο επειδή συνηθίσαμε ακριβώς το αντίθετο -, τυλιγμένη από μυστήριο, αναζήτηση και απειλές για τις ανάγκες της υπόθεσης. Τα βασικότερα ζητήματα που εξετάζονται είναι η ίδια η ύπαρξη και ποια τα στοιχεία που την αποτελούν. Αυτός είναι και ο λόγος που αποτελείται από τρία βιβλία η ιστορία: Συναίσθημα, Πίστη, Φαντασία.

Όλα τα παραπάνω, αν και ακούγονται λίγο βαριά και τα συναντάμε συνήθως σε βιβλία άλλου είδους, παρουσιάζονται με έναν τρόπο που θα τα δει κάποιος μόνο εάν θέλει να τα δει. Εάν δεν θέλει, θα διαβάσει μια πλούσια περιπέτεια μεταφυσικού και θα βρεθεί σε μονοπάτια γεμάτα – τι άλλο; – φαντασία.

Είναι πολυδιάστατη και αυτό είναι που έως τώρα αρέσει στον κόσμο.

Ακόμη όμως και εάν κάποιος τα διαβάσει εντελώς επιφανειακά, θα ανακαλύψει υποσυνείδητα πώς μπορεί να αντιστραφεί ο θάνατος με ζωή, ότι η ζωή είναι κάτι περισσότερο από μια απλή διαδρομή προς τον τάφο και πως ο άνθρωπος ο ίδιος είναι ένας μικρός θεός, ικανός για τα πάντα, αρκεί να το θέλει και να το τροφοδοτήσει σωστά.

Π.Κ:  Εδώ και δύο χρόνια βλέπουμε μια άνοδο της λογοτεχνίας του φανταστικού στην Ελλάδα, αυτό συμβαίνει θεωρείς επειδή οι έλληνες συγγραφείς αυτού του τομέα, ωρίμασαν και έγιναν καλύτεροι ή επειδή εν μέσω κρίσης οι έλληνες αναγνώστες θέλουν να χαθούν σε παραμυθένιους κόσμους για να «ξεχαστούν» από το θρίλερ μιας σκληρής καθημερινότητας;

Μ.Σ: Είναι εντελώς διαφορετικοί οι παράγοντες από αυτούς που αναφέρεις, Παναγιώτη, και θα σου αναφέρω ωμά το εξής:

Ο Έλληνας νόμιζε πως με το ξενόφερτο ανεβαίνει κατηγορία, ένιωθε ευρωπαίος. Και αυτό το βλέπουμε σε κάθε τομέα, όχι μόνο στο βιβλίο. Άρα, όπως καταλαβαίνεις, παντού και χρόνια πριν, προκειμένου να σταθεί η κάθε ελληνική επιχείρηση στα πόδια της, έπρεπε να ικανοποιήσει τον πελάτη. Έτσι, κι ένας εκδοτικός οίκος παλαιότερα, δε ρίσκαρε με ένα ήδη δοκιμασμένο βιβλίο στο εξωτερικό, παρά το εισήγαγε με εγγυημένη επιτυχία και γνώριζε πως ο κόσμος θα το επέλεγε. Τι άλλαξε όμως τα τελευταία χρόνια;

  1. Υπήρξε ένας Harry Potter ο οποίος γαλούχησε μια μεγάλη γενιά και πλέον αυτή η γενιά αναζητά να διαβάσει ή να δημιουργήσει κάτι παρόμοιο.
  2. Παράλληλα επανήλθε το LOTR, με τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα στον τομέα της Ηρωικής Φαντασίας.
  3. Η τεχνολογία επιτρέπει εδώ και 10 χρόνια περίπου την ψηφιακή εκτύπωση στα βιβλία, το οποίο σημαίνει μικρό τιράζ, μικρό κόστος, μικρό ρίσκο για τον κάθε εκδοτικό οίκο. Άρα, γιατί να μην δώσουμε την ευκαιρία και στον κάθε Έλληνα που έχει κάτι να προσφέρει;

Σαφώς υπάρχουν αρκετοί ώριμοι συγγραφείς που μπορούν να στηρίξουν το είδος επάξια, όπως υπήρχαν και παλιότερα, αλλά πλέον υπάρχει και το κοινό, και ο κατά πολύ σε σχέση με παλαιότερα μειωμένος κίνδυνος οικονομικής ζημιάς για τον εκδότη.

Π.Κ:Μπορεί σήμερα η ελληνική fantasy σκηνή να ανταγωνιστεί επάξια, τόσο σε επίπεδο βιβλίων, όσο και σε επίπεδο οργανώσεων, συνεδρίων και events, την αντίστοιχη ευρωπαϊκή και αμερικάνικη σκηνή;

Μ.Σ:Για το επίπεδο των βιβλίων, όπως ανέφερα και στην προηγούμενη απάντηση, ναι, είναι αρκετά ψηλά. Μην ξεχάτε πως από το εξωτερικό φτάνουν από τα καλύτερα έως και τα μέτρια στα χέρια μας. Υπάρχουν πολλά υπό του μετρίου βιβλία στο εξωτερικό. Και εάν τα καλύτερα φτάνουν στην Ελλάδα και θεωρούνται καλύτερα από τα Ελληνικά, μην ξεχνάτε με τι ‘αέρα’ έρχονται: Από ένα κοινό εκατομμυρίων ανθρώπων που, χαζοί δεν είναι, εξάγουν το προϊόν τους.

Όσον αφορά την Ελληνική σκηνή, υπάρχει μεγάλη εξέλιξη τα τελευταία 2 χρόνια. Τεράστια θα έλεγα. Ναι, και συγχαρητήρια σε όλους όσοι πάλεψαν για αυτό. Προσωπικά, δεν έχω βρεθεί σε φεστιβάλ στο εξωτερικό, αλλά βρέθηκα πρόσφατα στο Fantasticon, τον περασμένο Οκτώβρη. 2 ημέρες πλούσιες με υλικό κάθε είδους, από βιβλία, RPG, μουσικά δρώμενα. Ήταν πολύ ξεχωριστό και ανέβασε τον πήχη αρκετά. Μικρότερα events παρουσιάζονται όλο και πιο συχνά από εκδοτικούς οίκους σε συνεργασία με τους συγγραφείς και άλλους φορείς, γεγονός που και κρατά το ενδιαφέρον αλλά και τονίζει πόσο σημαντικό κομμάτι είναι και αυτό στην ψυχαγωγία μας. Και θα υπάρξουν και άλλα, καθώς το κοινό το έχει αποδεχτεί.

Π.Κ: Θάνατος, ένα από τα αγαπημένα σου θέματα. Λένε ότι ποιητής,( εγώ προσθέτω και συγγραφέας) γίνεσαι όταν σε αγγίξει ο θάνατος και ο έρωτας επίσης ο μέγας φιλόσοφος Ηράκλειτος, τον οποίο αγαπώ και δηλώνω ερωτευμένος μαζί του, είπε ότι ο έρωτας και ο άδης είναι το ένα και το αυτό. Το ενδιαφέρον σου για το θάνατο είναι ένα ισχυρό συγγραφικό κίνητρο; Τι είναι ο θάνατος για σένα; Επίσης μπορούν οι σημερινές θρησκείες να εξηγήσουν επαρκώς το φαινόμενο του θανάτου ή να δώσουν ελπίδα στο σύγχρονο άνθρωπο, ο οποίος τρέχει αδιάκοπα σε έναν αγώνα ταχύτητας προς τον τάφο;

Μ.Σ: Είναι κινητήριες δυνάμεις και οι δύο για εμένα, ναι. Λειτουργούν αντίστροφα, και ίσως και για αυτό ο Ηράκλειτος να τις θεωρεί ένα. Επειδή αλληλοσυμπληρώνονται. Τι εννοώ; Ο θάνατος λειτουργεί με τον φόβο του αγνώστου, ενώ ο έρωτας με τον εγωισμό – άκρως αντίθετα. Έχουν όμως ακριβώς τον ίδιο σκοπό. Αυτόν της μετάδοσης του γονιδίου, της συνέχειας της ζωής, επειδή ακριβώς δεν ισχύει τίποτε διάφορο του «Τα πάντα ρει». Όλα μεταμορφώνονται και γιατί όχι και ο θάνατος; Ο θάνατος δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μεταμόρφωση και της ύλης, και της συνείδησης. Τίποτε δεν παύει να υπάρχει. Και εάν μπορεί κάποιος, ας αποδείξει το αντίθετο. Υπάρχουν όμως ενδείξεις μεταμόρφωσης και είναι παντού: E=mc2. Αλλά κανείς δεν θα μπορέσει να εξηγήσει επαρκώς αυτά τα φαινόμενα, δεν είμαστε ικανοί. Ακόμη και οι θρησκείες ή ο κάθε Θεός δεν είναι ικανός να το εξηγήσει, αφού είναι ανθρώπινες επινοήσεις για την εκμετάλλευση της ελπίδας και, κατ’ επέκταση, εξουσία της μάζας. Φυσικά, δεν είμαι αντίθετος στο να δίνει μια θρησκεία ελπίδα. Ο κάθε άνθρωπος τη χρειάζεται και καλά κάνει, μα οι περισσότερες δεν την προσφέρουν με υγιή τρόπο. Την προσφέρουν με έναν Θεό τιμωρό… αλλά δεν είχαν και άδικο να το κάνουν, αφού δύσκολα καταλαβαίνει ο άνθρωπος τι είναι σωστό ηθικά και τι όχι… Δεν τους κατηγορώ για αυτό. Τι νόμοι, τι δέκα εντολές, τι κοράνι, διαφορά δεν κάνουν. Άποψή μου είναι πως ένας άνθρωπος πρέπει ο ίδιος να είναι σωστός εν ζωή και ύστερα ας προβληματιστεί με το τι είναι θάνατος.

Π.Κ: Θα ήθελες κάποια στιγμή να δεις το βιβλίο σου να φεύγει από τις λευκές σελίδες και το νόημα του να μεταδίδεται από άλλα μέσα; Πχ από τον κινηματογράφο ή από το θέατρο; Πιστεύεις ότι σε μια τέτοια περίπτωση, που το βιβλίο ενός δημιουργού γίνεται κινηματογραφικό ή θεατρικό έργο, χάνει το αληθινό του νόημα;

Μ.Σ: Φυσικά και θα ήθελα, αλλά δεν τρέφω αυταπάτες. Για θέατρο είναι πολύ μεγάλο, και για κινηματογράφο χρειάζεται αρκετό CGI. Όχι, τα συγκεκριμένα βιβλία θα παραμείνουν βιβλία για πάντα. Και πράγματι, εάν «Το δέντρο του Άραϋ» μεταφερόταν στην οθόνη,  θα έχανε το νόημά του – εκτός και εάν έχεις επαφές με τον Aronofky, Παναγιώτη, επομένως το σκέφτομαι ξανά!

Κάθε βιβλίο χάνει, αν όχι το νόημά του, ένα μεγάλο μέρος του όταν κάποιος επιβάλει τον περιορισμό της φαντασίας μέσω της εικόνας. Το βιβλίο θα σκαλίσει αυτό που έχεις εσύ μέσα σου, και αυτή είναι η αξία του.

Π.Κ: Γνωρίζουμε ότι είσαι ένας από τους ιδρυτές του Mysteries, escape rooms, δωμάτια απόδρασης δηλαδή στα οποία παίζετε διαδραστικό παιχνίδι σε ειδικά διαμορφωμένους εσωτερικούς χώρους με γρίφους και άλλα γαργαλιστικά μυστήρια. Τι σε παρακίνησε να πάρεις αυτήν την απόφαση; Πώς είδες τελικά το όλο εγχείρημα; Πέτυχε μια τέτοια ιδέα στην Ελλάδα; Την αγκάλιασε το κοινό;

Μ.Σ: Η ιδέα δεν ήταν παρθένα, το είδαμε, μας άρεσε και αναρωτηθήκαμε: Γιατί όχι; Λίγη τόλμη δεν έβλαψε κανέναν. Η ιδέα ήταν καταπληκτική και εύκολη για κάποιον που έχει το μεράκι τής φαντασίας, τη γνώση να τα μετατρέψει όλα αυτά σε μια ροή για τους παίχτες, και πώς να τα κατασκευάσει. Ευτυχώς το είδαμε αρκετά νωρίς με τον συνέταιρό μου και καταφέραμε να δημιουργήσουμε τον πρώτο Ελληνικό χώρο του είδους, με ιστορίες και γρίφους δικής μου επινόησης. Αυτό ήταν και το σημείο που χάρηκα πιο πολύ από όλα. Η δημιουργία. Και ο κόσμος το γνώρισε και, σε γενικές γραμμές, η ιδέα έχει πετύχει αρκετά στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της μόδας και του καινούργιου. Είναι περίεργος ο κόσμος ακόμη και εν μέσω κρίσης. Έτσι, καταφέραμε και επεκταθήκαμε και στην Κρήτη, πάλι το πρώτο Ελληνικό franchise, και είμαστε σε αρκετά καλή πορεία με προτάσεις συνεργασίας από όλα τα μέρη της Ελλάδος. Η άποψή μου είναι, όμως, πως δεν θα παραμείνει για πολύ ακόμη η ψυχαγωγία του είδους. Ως μόδα, σε λίγο καιρό ο κόσμος θα χρειαστεί κάτι καινούργιο – αλλά και πάλι εδώ είμαστε να σκεφτούμε κάτι καινούργιο.

Π.Κ: Πέραν της συγγραφής ποια είναι τα ενδιαφέροντα σου; Τι σε γεμίζει ως άνθρωπο;

Μ.Σ: Πολλά. Ό,τι έχει νόημα και τέχνη. Να σου εκφράσω τον χειρότερό μου φόβο για να καταλάβεις: Είναι να πεθάνω ως κάποιος που δεν προσπάθησε να προσφέρει κάτι περισσότερο από τους φόρους του στο δημόσιο. Θέλω να δημιουργώ. Δε θέλω να βαλτώσω. Θέλω να σκέφτομαι λύσεις σε προβλήματα που έχουν αξία, που θα μπορούσαν ίσως κάποια στιγμή να δώσουν φως σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Θέλω να βοηθήσω στην εξέλιξη, έστω και με μια ιδέα, αφού από εκεί ξεκινούν όλα.

Το κακό είναι πως δεν μπορείς πάντα να αφοσιώνεσαι σε αυτό, η καθημερινότητα σε πνίγει ορισμένες φορές. Η εργασία μου ως διαχειριστής δικτύων και Η/Υ σε μεγάλη πολυεθνική εταιρία – θέση με πολλές ευθύνες -,  συν την επιχείρισή μου – το Mysteries – δεν μου αφήνουν πολλά περιθώρια να έχω τα ερεθίσματα ή τον χρόνο που χρειάζομαι για να σκεφτώ. Αλλά το παλεύω – στην ανάγκη, προκειμένου να πάρω αέρα, κάτι θα διώξω από πάνω μου.

Π.Κ: Τι θα συμβούλευες τους νέους συγγραφείς φαντασίας προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους και να καρποφορήσουν μια υγιή και δόκιμη συγγραφική δημιουργία;

Μ.Σ: Και ποιος είμαι εγώ που θα δώσω συμβουλές; Ας κάνουν αυτό που τους βγαίνει – από αυτό κρίνεται και ο καθένας μας. Μυστικές συνταγές δεν υπάρχουν.

Π.Κ: Ποια είναι τα σχέδια του Σιμιτσάκη Μανώλη για το άμεσο μέλλον; Τι να περιμένουν οι αναγνώστες σου από σένα; Εν ολίγοις ζητάω να μπω στην καρδιά των ονείρων σου και να κλέψω μια δυο λέξεις για να τις μοιραστώ με το κοινό του mindhack!

Μ.Σ: Θα πρέπει οι αναγνώστες να γνωρίζουν πως, αν και ακόμη δεν έχουν όλα εκδοθεί, και τα τρία βιβλία είναι έτοιμα από τη στιγμή που ήρθα σε επαφή με τους εκδοτικούς οίκους, ενώ θα περιμένουν από εμένα τουλάχιστον ένα ακόμη βιβλίο πάνω στο οποίο εργάζομαι αυτόν τον καιρό. Είναι πολύ νωρίς για να υποσχεθώ κάτι για αυτό, και με τους ρυθμούς που η ζωή κυλά δεν είναι σοφό να το κάνω, αλλά είναι στην ίδια φιλοσοφία και θα εξετάζει του ίδιου επιπέδου ζητήματα, ίσως λίγο πιο βαθιά, με αυτά της τριλογίας «Το δέντρο του Άραϋ». Από εκεί και ύστερα… κάτι καινούργιο θα μου καρφωθεί στο μυαλό να δώσω.

Π.Κ: Τόσο εγώ όσο και ο αρχισυντάκτης του Mindhack Αποστόλης Χειρδάρης και οι εκλεκτοί μας αναγνώστες, σε ευχαριστούμε και πάλι για το χρόνο σου.


 

Who Is Who: Λίγα λόγια για και από τον συγγραφέα


Ο Μανώλης Σιμιτσάκης είναι ένας νέος σε ηληκία συγγραφέας και η γραφή του αγγίζει τόσο τα όρια photoτης φαντασίας, όσο και εκείνα της υπαρξιακής αναζήτησης πίσω από τα πέπλα της φαινομενικής πραγματικότητας. Ο Μανώλης Σιμιτσάκης  γεννήθηκε το 1982 και μεγάλωσε στον Άλιμο. Σπούδασε Πληροφορική στο Ε.Α.Π, και αυτή τη στιγμή εργάζεται ως διαχειριστής Πληροφοριακών συστημάτων. Aγαπά τον κόσμο της φαντασίας και τους περίπατους στη φύση παρέα, όπως λέει, με το αγαπημένο του φλάουτο ψάχνοντας ξωτικά και τόπους άρρητου μυστηρίου.  Έχει ασχοληθεί με αρκετά είδη τέχνης, αυτή όμως που τον κέρδισε ήταν η συγγραφή και η ποίηση.  Σήμερα είναι συγγραφέας του βιβλίου « Το δέντρο του Άραϋ, το οποίο αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Λυκόφως». Επίσης έχει αρθρογραφήσει στο παρελθόν, με ψευδώνυμο, σε έντυπα και ηλεκτρονικές ιστοσελίδες με θέμα το φανταστικό και το μυστήριο.

Κύριος σκοπός ζωής του είναι «Να ζήσει. Και μέσα από αυτό, να μεταδώσει ό,τι μπορεί». Αυτό που τον παρακίνησε να γράψει μια τόσο ιδιαίτερη ιστορία με ένα τόσο ιδιαίτερο θέμα ήταν και είναι, η εσφαλμένη αντίληψη του κόσμου για το φαινόμενο του θανάτου και του φόβου που προκαλεί συνήθως στον άνθρωπο.

Eκτός όμως τον παραπάνω ο Μανώλης Σιμιτσάκης  είναι και ένας εκ των ιδρυτών των πρώτων ελληνικών δωματίων απόδρασης (δωμάτια μυστηρίου) με την ονομασία mysteries (www.mysteries.gr)

Τι  όμως είναι το Mysteries;

 Σύμφωνα με τη σελίδα των δημιουργών του είναι:

«Ένα ομαδικό, πνευματικό, διαδραστικό παιχνίδι σε ειδικά διαμορφωμένους εσωτερικούς χώρους, δωμάτια μυστηρίου που καλύπτονται από γρίφους

Πώς παίζεται;

 «Ειδικά σκηνογραφημένοι εσωτερικοί χώροι & δωμάτια, βάσει της ιστορίας εγκλήματος ή μυστήριων γεγονότων, είναι αυτοί που καλύπτονται από γρίφους & πολύπλοκους μηχανισμούς, στo κέντρο της Αθήνας & στα Χανιά. Εσείς & η παρέα σας ανακαλύπτετε κρυμμένα στοιχεία, τα συνδυάζετε, λύνετε γρίφους, ανακαλύπτετε κρυφά δωμάτια & επιστρέφετε έχοντας ολοκληρώσει την αποστολή σας, έχοντας ξετυλίξει όλη την ιστορία.»

Πληροφορίες για τα βιβλία του συγγραφέα θα βρείτε στο  link πατώντας ΕΔΩ, ενώ σε λίγες ημέρες θα αναρτήσουμε και ξεχωριστή βιβλιοπαρουσίαση:

Η σελίδα του βιβλίου στο FB | H σελίδα του συγγραφέα στο FB | Η σελίδα του Mysteries, escape rooms

Eις το επανιδείν, λοιπόν, πριν ή μεταθάνατον, καθώς όπως γράφει και ο Μανώλης «Και ο θάνατος το τέλος δεν είναι»

Comments
To Top
Download Premium Magento Themes Free | download premium wordpress themes free | giay nam dep | giay luoi nam | giay nam cong so | giay cao got nu | giay the thao nu