,

400 days

Η ταινία «400 Days» είναι ένα sci-fi/ ψυχολογικό θρίλερ, ανεξάρτητης παραγωγής, που κυκλοφόρησε το 2015 σε σενάριο και σκηνοθεσία Matt Osterman. Πρωταγωνιστούν οι: Brandon Routh, Dane Cook, Caity Lotz, Ben Feldman και Tom Cavanagh.

Η πρεμιέρα της έγινε on demand, μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της, κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή τον Ιανουάριο του 2016, ενώ αναμένεται να προβληθεί στο δίκτυο Syfy|Films το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου.

400 days

Γιατί; Ειλικρινά; Ήταν στη λίστα, μου φάνηκε ενδιαφέρον το θέμα, αν και πρέπει να παραδεχτώ ότι το catch-phrase “They have time to kill” έπρεπε να με προϊδεάσει αναλόγως…

1

Περίληψη: «Όσο η διάρκειας τετρακοσίων ημερών αποστολή – προσομοίωση τους οδεύει στο τέλος της, οι τέσσερις αστροναύτες νιώθουν πως κάτι δεν πάει καλά». (το ίδιο μάλλον έπρεπε να νιώσω κι εγώ)

Η ταινία ξεκινάει με ένα καλό exposition του θέματος της. Διάφορες ιδιωτικές εταιρείες επενδύουν μεγάλα κεφάλαια σε φιλόδοξα πειράματα, που θα προσφέρουν μεγαλύτερη γνώση όσον αφορά στην κατάκτηση του διαστήματος από την ανθρωπότητα. Στις πρώτες σκηνές έχουμε ένα δελτίο τύπου, στο οποίο οι τέσσερις αστροναύτες της συγκεκριμένης αποστολής, καθώς και ο χρηματοδότης της, απαντούν στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Μαθαίνουμε τόσο λεπτομέρειες για το πείραμα που ετοιμάζεται να διενεργηθεί, όσο και κάποιες πρώτες πληροφορίες για τους πρωταγωνιστές Theo Cooper –αρχηγός του πληρώματος, Dr. Emily McTier – γιατρός της αποστολής, Bug Kieslowski και Cole Dvorak.

2

Η αποστολή απαιτεί τον εγκλεισμό των αστροναυτών σε έναν υπόγειο προσομοιωτή, μέσα στον οποίο θα αναδημιουργηθούν οι συνθήκες ενός πραγματικού διαστημικού ταξιδιού. Σκοπός είναι να καταγραφούν οι ψυχολογικές επιπτώσεις ενός μακράς διάρκειας ταξιδιού στο πλήρωμα (400 μέρες), ώστε να επιβοηθήσουν τα πορίσματα τον καλύτερο προγραμματισμό αληθινών διαστημικών αποστολών τέτοιου μεγέθους στο μέλλον.

3

Εκτός από τη διαφορά στη βαρύτητα, που δεν αναπαράγεται, η προσομοίωση αφορά την κίνηση και τους κραδασμούς, τις ανάλογες ενδείξεις στα συστήματα πλοήγησης, απρόοπτες βλάβες που τυχόν θα συμβούν, την προβλεπόμενη χωρητικότητα στους προσωπικούς και κοινόχρηστους χώρους, το ειδικό in space φαγητό και τον τρόπο παρασκευής πόσιμου νερού. Οι πρωταγωνιστές σταδιακά βρίσκουν μια ισορροπία στα πλαίσια της συνύπαρξης τους, με αρκετές ώρες απομόνωσης και φυσικά, εξαιρετικά περιορισμένες δραστηριότητες στις οποίες μπορούν να επιδοθούν σε μια καταπακτή κάτω από το έδαφος, που θυμίζει πυρηνικό καταφύγιο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής, όλοι βρίσκονται υπό τη στενή παρακολούθηση της γιατρού, Emily. Έτσι φθάνουμε στις τελευταίες μέρες, όταν ξεκινάνε και τα πρώτα, ανησυχητικά σημάδια για την ψυχολογία των αστροναυτών.

4

Μετά από ένα σήμα σφάλματος στο σύστημα, το οποίο αντιμετώπισαν ως προσομοιωτική βλάβη, χάθηκε η επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου και τον χορηγό της αποστολής. Από το σημείο αυτό και μετά παρακολουθούμε τους πρωταγωνιστές να υποφέρουν από παραισθήσεις, ειδικά τον Bug ο οποίος είχε αφήσει τη γυναίκα του με τον άρρωστο γιο του ‘επάνω’. Η καχυποψία του ενός για τον άλλο εντείνεται, δημιουργούνται παρεξηγήσεις και έχθρες για ανόητες αφορμές, ενώ είναι δύσκολο πλέον να ξεχωρίσουν τι συμβαίνει στ’ αλήθεια και τι μέσα στο μυαλό τους. Προτού εκτροχιαστεί η κατάσταση, συμβαίνουν απρόοπτα που τους αναγκάζουν να συνεργαστούν ξανά. Αρχικά μειώνονται τα επίπεδα οξυγόνου μέσα στην καταπακτή τους, χωρίς φανερή αιτία.

Από την αρχή της ιστορίας γνωρίζουμε ότι, η επιτυχία της αποστολής θα προσέφερε τη δυνατότητα να συμμετέχουν όλοι τους άμεσα σε αληθινό διαστημικό ταξίδι. Σε αντίθετη περίπτωση όμως, αν παραιτούνταν κι έβγαιναν έξω, ο χορηγός θα φρόντιζε να μην εργαστούν ποτέ στον τομέα τους. Υπό τη σκιά αυτής της απειλής δίσταζαν να τολμήσουν μια έξοδο, ώσπου δέχτηκαν την εισβολή ενός παραμορφωμένου άντρα μέσα στο θωρακισμένο καταφύγιο τους. Οι συζητήσεις για το αν θα έπρεπε να βγουν στην επιφάνεια εντείνονται, με τον Cole να φέρνει επιθετικά αντίρρηση, θεωρώντας πως όλα ήταν δοκιμασίες, μέρος του πειράματος. Πάνω στην αψιμαχία ο Bug τον αφήνει αναίσθητο και οι τρεις τους βγαίνουν στον έξω κόσμο, για ν’ αντικρίσουν ένα σχεδόν μετά- αποκαλυπτικό πεδίο.

5

Στην ανάλυση από δείγματα σκόνης που βρήκαν πάνω στον μυστηριώδη εισβολέα τους, ανακάλυψαν πως προερχόταν από ένα στοιχείο που υπήρχε μόνο στο φεγγάρι. Η σκόνη αυτή είχε καλύψει τα πάντα στην επιφάνεια της γης, ενώ ο ουρανός ήταν απόλυτα σκοτεινός. Ολόκληρη η ομάδα πλέον αποφάσισε να το ερευνήσει, καθώς δεν είχαν πλέον καμία επικοινωνία με τους υπεύθυνους της αποστολής τους. Όσο εξερευνούσαν τη περιοχή συνάντησαν ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, το οποίο ανήκε στον άντρα που διέρρηξε την καταπακτή. Εκεί βρίσκουν ένα περίεργο χάρτη με σβησμένες πόλεις, εκτός από μια, την «Tranquility». Αποφασίζουν να επισκεφτούν την πόλη αυτή, θεωρώντας ως ένα σημείο πως όλο αυτό εξακολουθεί να είναι μέρος της προσομοίωσης τους…

6

Στην Tranquility όντως συναντούν ανθρώπους. Είναι όλοι τους μυστικοπαθείς και σχεδόν απειλητικοί, εκτός από τον Zell. Ο Ζell τους προσκαλεί στο diner του για φαγητό, αποφεύγοντας να τους δώσει σαφείς εξηγήσεις για το τι συνέβη, όσο εκείνοι ήταν ασφαλείς κάτω από το έδαφος της. Από τα μισόλογα του καταλαβαίνουν πως το φεγγάρι προσέκρουσε στη Γη, προκαλώντας όλη αυτή την καταστροφή. Όσο δεν τους έδινε περισσότερες πληροφορίες, το πλήρωμα πλέον πίστεψε στη θεωρία του Cole, πως όλο αυτό ήταν μέρος του πειράματος. Δέχτηκαν την πρόταση του Zell να περάσουν εκεί τη νύχτα, όπου θα είχαν μέρος να κοιμηθούν, νερό και φαγητό, για να ανακτήσουν δυνάμεις και να συνεχίσουν τον δρόμο τους την επόμενη ημέρα.

Η οποία όμως, ποτέ δεν ξημέρωσε. Όταν ξύπνησαν ο Theo και η Emily ήταν μόνοι τους πια, με τον Bug και τον Cole εξαφανισμένους. Ο Zell είχε χάσει πλέον κάθε φιλική διάθεση και μαζί με άλλους κατοίκους της Tranquility αρχίζουν να τους καταδιώκουν ως το ‘διαστημόπλοιο’ τους, όπου οι πρωταγωνιστές εγκλωβίζονται, έτοιμοι να υπερασπίσουν τόσο αυτό όσο και τους εαυτούς τους…

400 days

Αίσθηση: Η ταινία 400 Days είναι από αυτές που έχεις παρακολουθήσει το μεγαλύτερο μέρος τους και ξαφνικά αναρωτιέσαι γιατί δεν έχεις ήδη σταματήσει να τη βλέπεις. Στο σημείο εκείνο, συμβαίνει κάτι που απλά δεν σ’ αφήνει να την αφήσεις. Η ιδέα της είναι πολύ αόριστη, το σενάριο ξύλινο και οι χαρακτήρες επιφανειακοί και αρκετά εκνευριστικοί, ο καθένας με τον τρόπο του. Οι ερμηνείες δεν ήταν καθόλου κακές, αν υποθέσουμε πως ακολουθούσαν σκηνοθετικές οδηγίες, βασισμένες στο σενάριο του ίδιου ανθρώπου. Πείραμα μάλλον αποτέλεσε όλο το φιλμ, το οποίο σε τελική ανάλυση ήταν κάτι το ιδιαίτερο, η ματιά του Osterman δεν είναι από τις συνηθισμένες. Πλέον όλο και περισσότερο οι sci-fi ταινίες μυστηρίου σε αφήνουν με ένα τέλος cliff- hanger χωρίς προγραμματισμένη συνέχεια της ιστορίας, προτρέποντας το μυαλό του θεατή να προβληματιστεί και να φανταστεί τι θα συμβεί μετά, μετέωρο σε μια χαοτική αίσθηση.

8

Το μήνυμα: Δεν έχω ιδέα αν υπήρχε κάποιο μήνυμα σ’ αυτό το στόρι…

9

… η καταδίωξη από μετά – αποκαλυπτικούς νεκροζώντανους φέρνει τον κόσμο πιο κοντά;

What do you think?

0 points
Upvote Downvote

Total votes: 0

Upvotes: 0

Upvotes percentage: 0.000000%

Downvotes: 0

Downvotes percentage: 0.000000%

Η Άρτεμις Βελούδου κατάγεται από τον Πειραιά και σπούδασε Ιστορία, αλλά ζει και εργάζεται ως σήμερα στην Άνοιξη, ως διαχειρίστρια εταιρειών. Από μικρή ηλικία ο φόβος του άγνωστου της ασκούσε μεγάλη έλξη, έτσι αποφάσισε να μελετάει κάθε τι το υπερφυσικό και εναλλακτικό. Δραστηριοποιείται επίσης συγγραφικά, στο είδος της φανταστικής λογοτεχνίας και δη του μεταφυσικού. Αγαπάει το διάβασμα, τα ταξίδια και τον κινηματογράφο, ενώ η προβληματική που την απασχολεί στη ζωή της είναι το ζήτημα του θανάτου.

Comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Loading…

Faerydance

Faerydance απο τις Βαρδισσες

Επιστημονικες Ανακαλυψεις

Επιστημονικες Ανακαλυψεις Μεσω Ονειρων